U bent hier

Dood doet Leven: De waarde van dode grazers

Dood doet Leven voert een praktijktoets uit waarbij we dode paarden en runderen in natuurgebieden laten liggen als deze niet kunnen worden afgevoerd. In tegenstelling tot wilde dieren die na hun dood mogen blijven liggen, vallen paarden en runderen die in natuurgebieden grazen onder landbouwregelgeving en moeten dode dieren worden aangeboden ter destructie.

De huidige regelgeving biedt ruimte voor uitzonderingen als het afvoeren van dode runderen en paarden in de natuur praktische niet mogelijk is. Dat kan om verschillende redenen zijn. Een dood dier kan bijvoorbeeld onvindbaar zijn, in verre staat van ontbinding of op een onbereikbare of kwetsbare plek liggen. Deze kadavers zijn zogenaamd 'buitenmachtelijk'. Als een kadaver als buitenmachtelijk wordt beschouwd, zal het opgenomen worden in de natuurlijke kringloop in plaats van dat het wordt afgevoerd uit het natuurgebied om naar een destructiebedrijf te gaan. Daarom noemen we buitenmachtelijke kadavers ook wel 'kringloopkadavers'.

Dode hooglander met aaseters, dood doet leven
Dode Schotse hooglander met aaseters

Omdat er onduidelijkheid is onder terreineigenaren, beheerders, toezichthouders en handhavers wordt twee jaar lang ervaring opgedaan met het laten liggen van dode paarden en runderen in drie gebieden: de Kennemerduinen (PWN), en het tweeling-gebied Slikken van Flakkee en de Hellegatsplaten (Staatsbosbeheer). ‘Buitenmachtelijke’ of onbereikbare kadavers doen zich onverwachts voor. Vermoedelijk gaat het om enkele dieren per locatie per jaar.  Aanwijzing van deze gebieden is gebeurd in afstemming met de autoriteiten. In overleg met de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit (NVWA) wordt beoordeeld of er sprake is van een kringloopkadaver. Naast ARK en andere Dood doet Leven-projectpartners als Staatsbosbeheer en de Aaskeverwerkgroep EIS, zijn ook PWN, Herds and Homelands en Ekogrön bij de praktijktoets 'Kringloopkadavers' betrokken. De NVWA en het Ministerie van Economische Zaken zijn inhoudelijk betrokken om tot heldere normen te komen.

Aasetergemeenschap Dood doet Leven

Niet alleen willen we antwoord geven op de vraag wanneer dode paarden en runderen - binnen de huidige regelgeving - in de natuur mogen blijven liggen, ook communiceren we hierover naar het publiek en doen we kennis op over de ecologische waarde van grote kadavers. De praktijktoets is zeker geen vrijbrief voor beheerders om kadavers van paard en rund te laten liggen en valt binnen de bestaande wet- en regelgeving.