Bevers

bevers terug van weggeweest

De bever hoort van oorsprong thuis in ons waterrijke landschap. Als gevolg van de levendige handel in beverbont is het dier een paar eeuwen geleden in Nederland volledig, en in Europa bijna helemaal uitgeroeid. ARK stond samen met anderen aan de wieg van verschillende herintroducties van de bever langs rivieren en beken (1994 Gelderse Poort, 2002 Limburg).

Architect van natuurlijke oevers

Bevers vervullen een ecologische sleutelrol langs de oevers van beken en rivieren. Zijn vraat aan bomen en struiken draagt bij aan een gevarieerde oever en de bouw van dammen in kleine beekjes zorgt lokaal voor vernatting. Hiervan profiteren moerasplanten, vissen, amfibieën en libellen zoals te lezen in dit artikel.

Ontsnippering: verbinden van doorsneden natuurgebieden

Het verkeer vormt een van de belangrijkste onnatuurlijke doodsoorzaken van bevers. Door gerichte maatregelen (o.a. tunnels en rasters) kunnen we verkeersslachtoffers worden vermijden en verkeersonveilige situaties voor mensen voorkomen. Zeker daar waar wegen beverterritoria doorsnijden en er geen mogelijkheden zijn om veilig onder de weg door te gaan (via een duiker of tunnel) is ontsnippering gewenst. In het verleden zijn maatregelen genomen in het Leudal (Roggelse weg), het Broekhuizer Schuitwater (Horsterweg) en langs de A2 ter hoogte van het Meggelveld tussen Thorn en Wessem.

Bevers in Limburg

In Limburg is de terugkeer van de bever gestimuleerd door het uitzetten van 33 bevers tussen 2002 en 2004. Intussen leven er minimaal 100 bevers in Limburg en planten de dieren zich succesvol voort. We spreken pas over een duurzame populatie als die uit meer dan 125 dieren bestaat. Van 2006 tot en met 2010 is door alle projectpartners hard gewerkt aan het ontwikkelen van een meer geschikt leefgebied door beekherstel, natuurlijke rivieroevers en ontsnippering. Dit zal ook na 2010 verder gaan. Daarnaast geven we voorlichting tijdens excursies in beverleefgebieden. Zo raken veel mensen binnen én buiten Limburg bekend met deze bijzondere inheemse diersoort.

Bevers in Ardennen en Eifel

Ooit was België een beverland bij uitstek, maar net als in Nederland werd de bever daar uitgeroeid. In 1990 werd echter weer een eerste Bever waargenomen, dichtbij de Duitse grens. Vanaf 1994 steeg het aantal waarnemingen en het totale aantal ligt nu op meer dan 500 bevers. In de Waalse Ardennen zijn de bevers in vrijwel alle rivieren en zijbeken aanwezig. Als nijvere architecten klussen ze aan het landschap en de resultaten zijn indrukwekkend: Walt Disney-achtige landschappen met dammen en stuwmeren, verdronken bossen en nieuwe beken. De natuur profiteert van de bevers, verdroging wordt tegen gegaan en een bijzondere soort als de zwarte ooievaar zoekt zijn voedsel bij voorkeur in de bevermoerassen. Wie zelf de dammen wil zien kan mee met zogenaamde bevertours. Je kunt een halve of hele dag op zoek gaan naar de indrukwekkende beverwerken en eventueel afsluiten met een goed glas bier en een lekker bord eten in een gezellige Waalse brouwerij. Voor meer informatie over bevers in Wallonië kunt u terecht op www.paysdescastors.eu.