Drielandenpark kent geen grenzen
Op dinsdag 7 juni vond in kasteel Rijckholt bij Maastricht met ruim honderd gemotiveerde natuurbeschermers uit de grensregio de startconferentie plaats van het interregproject HABITAT Euregio. In dit project werken 13 natuur- en landschapsorganisaties uit Nederland, Duitsland en België samen om in de Euregio Maas-Rijn de groene infrastructuur te versterken, de kwaliteit van natuur en landschap te verbeteren en te vervlechten met de behoeften van de moderne maatschappij. ARK is een van de partners in dit grensoverschrijdende project.
De uitdaging
De Euregio Maas-Rijn is een gebied met bijna vier miljoen inwoners. In het centrum van de Euregio - binnen de stedenring Aken, Luik, Maastricht, Hasselt, Sittard en Heerlen - ligt het Drielandenpark. Aan de buitenkant van de stedenring liggen vier nationale parken: Hoge Kempen, De Meinweg, Eifel en Hoge Venen. De vijf parken in de Euregio zijn met elkaar verbonden door beken en zijrivieren van de Maas. Maar ze zijn ook van elkaar afgesneden door snelwegen, spoorwegen, kanalen en stedelijk gebied. In de streek liggen grote uitdagingen om de aantrekkelijkheid voor mens, plant en dier te vergroten en de behoeften goed op elkaar af te stemmen.
Goed voorbeeld doet volgen
Tijdens de conferentie stelde Wouter Helmer van ARK dat de Euregio een modelregio is voor Europa. In Europa zien we enerzijds het proces van landvlucht, of krimp, anderzijds de trek naar de grote steden. Binnen de Euregio spelen beide processen op korte afstand van elkaar. Deze tegengestelde ontwikkelingen kunnen de start zijn van een positief veranderingsproces. We moeten zien te komen tot een herordening van ruimtegebruik, waardoor de mens van nu méér profiteert van spectaculaire natuur in de nabijheid van zijn woonomgeving en waarbij steden bewuster gebruik maken van robuuste natuur als waterbuffer. Door op een slimme delfstoffenwinning te combineren met natuurontwikkeling, recreatie & toerisme en hoogwaterbescherming kan veel winst worden behaald.
Sprekers en bezoekers van de conferentie waren het met elkaar eens dat het accent de komende jaren moet komen te liggen op dóen. Laten zien dat willen ook kunnen is, ondanks de lastige land- taalgrenzen. Van beren op de weg naar wolven en lynxen in onze reusachtige achtertuin!
Klik 
hier voor de poster over dit project.
